tekst: M. Groothedde
foto's: R. Dingshoff
Het
pand is tegen de stadsmuur aangebouwd. In de noordmuur zijn de resten
van een steunbeer aanwezig. De zuidmuur staat al ruim een meter ten zuiden
van de volgende steunbeer. Deze steunbeer is als fundering onder de zuidelijke
kelder aanwezig. De oostmuur is, zoals gezegd, de stadsmuur zelf, maar
in de loop van de tijd flink teruggekapt om ruimte te winnen. Het pandje
lijkt op grond van het metselwerk en de balklagen in de 18e
en 19e eeuw tot stand te zijn gekomen. In de 18e
eeuw komt ook de naam van herberg 't Klompje voor.
Op
de kadastrale minuut van 1832 heeft het pandje reeds zijn huidige breedte
(Kad. Sectie F 1393). Het pand heeft de breedte van anderhalve muurboog,
wat ten opzichte van de middeleeuwse perceelsuitgifte niet logisch is.
De middeleeuwse muurhuisjes waren meestal een muurboog breed, van het
midden van de steunbeer naar het midden van de volgende en een boog als
interieur. Oude Wand 49 en 51 hebben nog altijd deze breedte van een muurboog,
wat op een gevelbreedte van twee vensterassen neerkomt.
Oude
Wand 53 (drie vensterassen) zou dus naar het zuiden een half perceeltje
verbreed zijn. Hierop wijst ook een vondst in de zuidelijke kelder. Van
de steunbeerfundering naar de zijmuur met nr. 55 is een beerputje gevonden
met een vulling met vondstmateriaal uit de tweede helft van de vijftiende
eeuw. De put loopt echter onder de zijmuur door naar Oude Wand 55, vermoedelijk
tot aan de volgende steunbeer. Oude Wand 53-55, nu twee huizen, bestaat
dus uit drie bogen, corresponderend met drie percelen rond 1500.
Het
middelste perceel is opgedoekt ten bate van de uitbreiding van beide andere
huizen. De nieuwe woningscheidende muur tussen 53 en 55 werd over de beerput
van het opgedoekte pandje heen gebouwd Bij die gelegenheid kreeg Oude
Wand 53 twee kleine tongewelvenkeldertjes
naast elkaar waarbij de helft van de beerput tot kelderdiepte werd gesloopt.
Slechts de onderste halve meter met vondstmateriaal bleef onder de keldervloer
behouden.
Het vondstmateriaal (OW53-1) bestaat uit een
maigelein, een roodbakkende bakpan, kom, twee borden en twee
olielampen, een Langerwehe-steengoed kruikje,
een fragment van een tweede, een Langerwehe 'spinpotje'
en een spinklos, voorts wat botmateriaal
van vis, gevogelte, kleine en grote zoogdieren.
Twee
late Siegburg protosteengoedscherven (OW53-2), gevonden in waarschijnlijk
de insteek van de stadsmuur, wijzen op de datering van de bouw van de
muur omstreeks 1275-1300.
Een
bijzonder object werd onder de keldervloer van het noordelijke keldertje
gevonden: een benen tuimelaar van een kruisboog,
datering vermoedelijk 15e eeuw (OW53-3), zie J. Baart 1977,
Opgravingen in Amsterdam p.446-448.
In deze noordelijke kelder werd eveneens tussen de steunberen het restant
van een beer- of afvalkuil gevonden uit de periode 1500 - 1550. Slechts
drie objecten konden archeologisch worden gereconstrueerd: een tonpot
en een hoge steilwandige grape van witbakkend Hafner-aardewerk en een
roodbakkend kommetje met worstoor (OW53-4).
De overige losse vondsten waren niet bijzonder en hebben een onduidelijke
vondstcontext.
